joomla
free templates joomla

Даргузашти академик

   

  Ҳайати кормандони Институти физикаю техникаи ба номи С.У.Умарови Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон аз марги устоди азизамон Раҳим Марупов сахт андӯҳгин буда, барои аҳли оила ва пайвандону наздикони устод аз даргоҳи абад сабри ҷамил мехоҳанд. Хотираи неки устоди шодравон Раҳим Марупов ҳамеша дар қалби мо, дӯстон ва ҳамкорону шогирдон ҳамчун рамзи садоқат ба роҳи пуршарафи илм боқӣ хоҳад монд.
   Устод Раҳим Марупов олими шинохта дар соҳаи спектроскопияи пайвастагиҳои фаромолекулӣ, доктори илмҳои техникӣ, профессор, академики Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, Арбоби шоистаи илм ва техникаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, дорандаи Ордени «Дӯстлик», Директори фахрии Институти физикаю техникаи ба номи С.У.Умарови Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, сарходими илми лабораторияи спектроскопияи молекулавӣ ва ниҳоят устоди сахтгиру меҳрубон, ки ҳар як нафаси ҳаёти хешро дар ғамхорӣ ба рушди сатҳу сифати илми тоҷик бахшиданд.
   Тадқиқотҳои бунёдии устод Раҳим Марупов, кашфиётҳо ва коркардҳои илмиашон махсусан дар соҳаҳои спектроскопияи молекулавӣ, физикаи полимерҳо, физикаи молекулавӣ ва химияи физикӣ илми ҷаҳониро ба таври назррас ғанӣ гардонида, ба он саҳифаҳои навро ворид намуданд. Устод Раҳим Марупов ҳамчун роҳбари нуктасанҷу ғамхор низ дар роҳбарӣ ва омода намудани насли нави олимони тоҷик – кадрҳои баландихтисоси соҳаи физикаю техника саҳми бузург гузоштанд, ки ҳоло илми устодро идома дода истодаанд.
РӮҲАТОН ШОД БОД, УСТОДИ АЗИЗ

РАМЗИ САДОҚАТ БА РОҲИ ИЛМ

    Яке аз соҳаҳои асосӣ ва ҷолиби фаъолияти инсон – фаъолияти бунёдии илмӣ мебошад, ки қалби ӯро аз торикӣ ба равшанӣ ва сатҳи ӯро аз ибтидо то коинот бурда, мақоми ӯро ҳамчун падидаи нодири олами беканор муайян намудааст. Вале ин ҳама на бо осонӣ, балки бо меҳнати вазнин, гузаштани сахтию баландиҳои ҳаёт ва иродаи устувору қавӣ ба даст меояд. Шахсони фарзонаи миллат, ки ин имтиҳони доимӣ ва пуршарафи ҳаётро интихоб намуданд ба мисли гавҳари бебаҳо дастовард ва манбаи асосии илму равшании тафаккури ҷомеа мегарданд. Вале бо тақдири инсонӣ аз ҳаёт рафтани чунин абармардони роҳи илм боиси ғаму андӯҳи беканори махсусан пайвандону аҳли ҷомеаи илмӣ мегардад.

    Боиси таассуфи зиёди аҳли илму адаби кишвар аст, ки санаи 12 январи соли 2020 бо амри тақдир риштаи умри яке аз олимони фарзонаи миллати тоҷик, академик Раҳим Марупов дар синни 84 солагӣ канда шуд. Ҳайати олимону кормандони Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон бо хабари аз ҳаёт рафтани устоди азиз Раҳим Марупов сахт андӯҳгин буда, барои аҳли оила ва пайвандону наздикони устод пуртоқатӣ ва сабри ҷамил мехоҳанд.
Устод Раҳим Марупов олими шинохта дар соҳаи спектроскопияи пайвастагиҳои фаромолекулӣ, доктори илмҳои техникӣ, профессор, академики Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, Арбоби шоистаи илм ва техникаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, дорандаи Ордени «Дӯстлик», Директори фахрии Институти физикаю техникаи ба номи С.У.Умарови Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон то лаҳзаҳои охирини ҳаёти хеш ҳамчун сарходими илмии лабораторияи спектроскопияи молекулавии институти мазкур фаъолият намуданд. Таҳқиқоти бунёдии устод Раҳим Марупов, кашфиётҳо ва коркардҳои илмиашон махсусан дар соҳаҳои спектроскопияи молекулавӣ, физикаи полимерҳо, физикаи молекулавӣ ва химияи физикӣ илми ҷаҳониро ғанӣ гардонида, ба он саҳифаҳои навро ворид намуданд. Устод Раҳим Марупов ҳамчун олими нуктасанҷу ғамхор дар роҳбарӣ ва омода намудани насли нави олимони тоҷик – кадрҳои баландихтисоси соҳаи физикаю техника низ саҳми бузург гузоштанд, ки ҳоло илми устодро идома дода истодаанд.
    Хотираи неки устоди шодравон Раҳим Марупов ҳамеша дар қалби ҷомеаи илмӣ – олимон, дӯстон ва ҳамкорону шогирдон ҳамчун рамзи садоқат ва ҷасорату мардонагӣ дар роҳи пуршарафи илм боқӣ хоҳад монд.
Рӯҳатон шод бод, устоди азиз.

Фарҳод Раҳимӣ, президенти Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.

Сессияи зимистонаи Академияи хурди илмҳо

      Имрӯз (12.01.2020) дар маҷлисгоҳи раёсати  Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон Сессияи зимистонаи Академияи хурди илмҳои ҶТ бахшида ба  “Солҳои 2020-2040-солҳои омӯзиш ва рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ”,  баргузор гардид.

     Нахуст,  сухани ифтитоҳиро ноиби президенти АИ ҶТ,  узви вобастаи АИ Муҳаммад Абдураҳмон  оғоз бахшида, наврасону ҷавононе, ки нав ба АХИ пайвастаанд, ба даргоҳи илму дониши кишвар (АИ) хуш омадед гуфт.  Мавсуф дар давоми суханронӣ қайд намуданд, ки ояндаи илми кишвар шумо наврасону ҷавононед ва бояд дар роҳи илм сидқан талош варзида номбардори миллату мардуми куҳантамаддуни тоҷик гардед...

3.4.jpg - 101.49 KB

3.5.jpg - 146.86 KB

   Баъдан мудири шуъбаи кор бо мактаббачагони раёсати АИ ҶТ,  Буриев Анвар; мудири шуъбаи докторантураи (PHD) АИ ҶТ, Манучеҳри Давлаталӣ; таълимдидаи АХИ, ҳоло ходими илмии Институти физикаву техникаи ба номи С. Умарови АИ ҶТ, Раҳмонов Хайём  суханронӣ намуданд.

3.6.jpg - 96.92 KB

        Сессия кори худро дар бахшҳо идома дода, дар он 13 хонанда  маърӯзаҳои илмӣ-назарӣ намуда, баҳс ва саволу ҷавоби хуби илмӣ баргузор карданд.

 

 

 

 

Об дар кузаву мо ташналоб мегардем...

    Назаре дар шинохти табиати зебои Тоҷикистон, теппа, дарра, кӯҳҳо, обҳову чашмаҳои мусаффояш
Дар ҳошияи Паёми Президенти кишвар
ва ба муносибати солҳои 2019-2021
чун соли рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ
Дар шинохти кишварҳову минтақаҳо донистани таърих, фарҳанг, маданият, сарватҳои табии, мардум ва ҷойгиршавии ҷуғрофии ин ё он маҳал хело муҳим арзёбӣ шуда, дарк ва омӯзиши дурусти он заминаи хубест барои кашф ё ихтирооти тоза, ки сабаби рушди иқтисодӣ, тиҷоратӣ ва иҷтимоии мардумони он хоҳад буд. Аммо барои дарёфти иқтисодии ин шинохт бояд ба нуқоте таваҷҷуҳ кард, ки ин ё он маҳал дорои сарватҳову шароитҳоест, ки моликияти табии худашон буда, метавон бо кашфи дурусти он заминаи хуби тиҷоратӣ ва молиро ба вуҷуд овард.
Яке аз он дороиҳо бахши туризм ё сайёҳат буда, ки ин ё он маҳал дар худ онро дорад ва лиҳозо кашфи дуруст ва муносиби он барои дарёфти заминаҳои иқтисодӣ хело муҳим маҳсуб мегардад, ки бисёре аз мо ва шумо онро ҳанӯз ба назари ҷиддӣ наменигарем. Ба ҳама маълум аст, ки туризм ё ҷаҳонгардӣ яке аз василаҳои даромадноки бисёре аз мамолики дунё аст, ки солона аз он миллиардҳо фоида ба даст меоранд.Мисоли онро метавон дар бештари кишварҳо дунё ва хусусан дар баъзе манотиқи Ҷануби Осиё ба мисли Ҳиндустон, Покистон, Молдиф, Шриланка ва ғайра мушоҳида кард, ки солона аз туризм миллионҳо фоида ба даст меоваранд. Бояд дониста монем, ки дар таърифи туризм ин нуқта ишорат шудааст, ки бояд онро хуб ва дақиқ дар ёд гирифт, то мафҳуми амалии он ҳосил шавад.
Туризм ё гардишгарӣ "маҷмуи фаъолиятҳои фард ё афродест, ки ба макони ғайр аз макони оддии зиндагии худ мусофират карда, ҳадди аққал як шаб ё давоми сол дар онҷо иқомат мекунанд, ки ҳадафи онон гузаронидани лаҳзаҳои фароғатии худ мебошад". Калимаи туризм аслан аз решаи лотинии "тарн" маъхаз гирифта, маънои давр задан, рафту баргашт ва чархишро мефаҳмонад. Тибқи пешгуиҳо туризм сол то сол рушд ёфта, соли 2018 дар маҷмуъ зиёда аз 1 миллиорд нафар турист ватани худро тарк карда, барои сайру гашт баромаданд, ки коршиносони соҳа ба ин назаранд, ки шумораи онон то соли 2030 беш аз 17 миллиардро ташкил хоҳад дод. Ва ин пешгуиҳо гувоҳи онаст, ки соҳаи туризм яке аз соҳаҳои даромадноктарини кишвар маҳсуб меёбад, ки бояд ба он таваҷҷуҳи бештар дода шавад.
Боиси ифтихор аст, ки бо ташаббус ва иқдоми неки Президенти Тоҷикистон чанд соласт, ки кишвар ҳамчун "соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ" эълон гардидааст, то мо тавонем, аз аҳамиятҳои стратегии туризм ё ҷаҳонгардӣ огаҳиҳои хуб ба даст оварда,тавассути амалисозии дурусти он рифоҳу хушҳолиро барои мардуми кишварамон фароҳам оварем.Бори дигар Президенти кишвар дар Паёми имсолаи худ аз раванди саноаткунонӣ, маорифу таълиму тарбия, солими ҷомеаи кишвар ва дигар ҷанбаҳо ёдовар шуда, соҳаи туризм ва рушди онро хело зарурӣ дониста, аз роҳбарони ин соҳа тақозо карданд, ки ҳар чи бештар ба он таваҷҷуҳ диҳанд, зеро он заминаи муносиб ва хубест барои некуаҳволии мардуми кишвар ва муаррифии табиату иқлими он.
Бояд қайд кард, ки минтақаи Осиёи Миёна ва Қафқоз аз манотиқи таърихиест, ки дорои осору ганҷина ва маданият ва санъату маҳоратҳои хоси мардумии худро дорад. Ин ганҷинаҳо ва осори таърихи дар аксари навиштаҷот ва таълифоти муаррихини ғарбу шарқ, арабу аҷам зикр шудааст, ки то имрӯз дар санадҳои расмӣ ва шахсии онон маҳфузу маъруфанд. Муаррихони араб минтақаро бештар бо номи Моварроуннаҳр мешиносанд, ки боиси ифтихор аст, ки кишвари Тоҷикистон шомили ин минтақаи буда, солҳои 2019-2021-ро соли рушди деҳот, сайёҳӣ ва рушди ҳунарҳои мардумӣ муаррифӣ кард, то гардишгарон ва муаррихини ҷаҳон аз ин осор маънавиёту кайфиёт ба даст оваранд. Барои бознагирӣ ва мурур аз ин осор ва ҳунарҳои мардумӣ хостем таҳлилу шиносоие ба баъзе аз манотиқи кишвар ва Тоҷикистон дошта бошем, то маълумотнома ва саҳифаи таърихро барои гардишгарон ва сайёҳон бозгӯшои намоем.
Тоҷикистон имрӯз дарвозаҳои тиҷоративу дипломатиашро бо тамоми кишварҳои дунё боз намудааст, то мардумони кишварҳо тавонанд аз иқлимиву маконҳои сайёҳатӣ баҳравар шаванд. Яке аз минтақаҳои сайёҳатии Тоҷикистон дараи Ромит мебошад, ки аз мамнуъгоҳҳои машҳури кишвар ба шумор меравад, ки тибқи бархе аз сарчашмаҳо соли 1951 ташкил ёфтааст. Аз ҷониби Ҳукумати Тоҷикистон дар зимни ноҳияҳои дигари кишвар дараи Ромит низ чун минтақаи табобатию санаторӣ, истироҳатӣ ва туризм эълон гардидааст, ки гоми некест дар рушди иқтисодию тиҷоратии кишвар. Ромит ҳамагӣ 20 км дуртар дар ҳамсоягии шаҳри Душанбе қарор дошта, зери сарпарастӣ, мудирият ва роҳбарияти ноҳияи Кофарниҳон ва шаҳри Ваҳдат фаъолият мекунад. Масофи он зиёда аз 15 ҳазор га буда, шаклаш намуди секунҷаро инъикос мекунад. Иқлимаш ба қисми қаторкуҳҳои Ҳисор тааллуқ дошта, миқдори боришот ба 800-1000 мм мерасад.Ҳарорати ҳаво 9,8 дараҷа буда, қабатҳои барфҳо то моҳи март боқӣ мемонад. Поёнтарин нуқтаи дараи Ромит дар баландии 1176 м ва баландтарин он дар баландии 3195м аз сатҳи баҳр қарор дорад, ки заминаи хубест барои куҳнавардон ва гардишгарони дохиливу хориҷӣ ва меҳмонони пойтахти кишвар.
Ҷамоатҳои деҳоти Баҳор,Симиганҷ,Чуянгарон ва Ромит аз маҳаллоти сукунатӣ ва иқтисодии ин минтақа буда, ки аҳолии он беш аз 77 ҳазор мебошад, ки бо ҳунарҳои мардумӣ ва меҳмоннавозӣ сокинон ва гардишгаронро пазироӣ мекунанд. Минтақаи Ромит дорои табиати хос аст, ки садои шаф-шафи дарёву куҳҳои ҷаззобу зебоманзараш ва сангҳои азимҷуссаву бешачаҳои анбуҳшакл, бо кабкҳои хушовозу шоҳинҳои баландпарвозаш дарраро бо дили софу беғубор чок карда, меҳмононашро истиқбол мегирад.
Бояд зикр кард, ки инҷо яке аз манотиқи стратегӣ барои гардишгарӣ қабул шуда, барномаву лоиҳаҳои рушди туризмро мавриди омӯзиш қарор дода, амалӣ мегардонад. Тибқи сарчашмаҳои расмӣ минтақа дорои гармхонаи тобистона, фабрикаи паррандапарварӣ, корхонаи консервабарорӣ, идораи асалпарварӣ, боғи таълимӣ, лагеру ва маконҳои зиёде барои истироҳат ва сайру гашт ташкил шудааст, ки баъзе аз онҳо марбути муассисаҳои гуногуни кишвар буда, бо ҳамоҳангии онҳо барномаву маҳфилҳои рангоранг дар вақтҳои муносиб барпо мегардад. Бояд зикр кард, ки дара дорои марказҳо ва шаҳракҳост, ки Ёз, Явраз, Нозиробод, Личак, Шоразм, Гулангарон, Ёс, Тисеман, Калтуч ва Ромит аз ҷумлаи онҳо буда, гармчашмаи шифоии "Зайрон" ягона маҳалли табобатӣ ва фароғатӣ дар минтақа шинохта шудааст.
Мавриди зикр аст, ки Академияи Илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон чун муассисаи калони академикӣ ва илмии кишвар дар рушд ва нумуи гуногуни кишвар аз ҷумла туризм ва гардишгарӣ саҳм дошта, дар лоиҳаҳои сайёҳатӣ ва фароғатии Ромит низ шарики стратегӣ шуморида мешавад. Намунаи онро метавон дар созишномаи ҳамкорӣ миёни Академияи илмҳо ва ҶДММ Зайрон "Оби шифои Зайрон"-и Ромит донист, ки аз соли 2010 инҷониб қабул шудааст.Тарафҳо дар нақша гирифтаанд, ки лоиҳаи мазкурро рушд дода, ягона маркази табобатии обии ин минтақа яъне гармчашмаи табобатии "Оби шифои Зайрон"-ро ба стандарҳои байналмилалӣ мутобиқат созанд, зеро он дар наздикии пойтахт қарор дошта, аз яке аз манотиқи гардишгарӣ ва дармонии кишвар барои сокинон ва меҳмонони Душанбешаҳр маҳсуб мегардад.
Бояд зикр кард, ки як бахши асосии туризмро гардишгарии табобатӣ ё дармонӣ ташкил медиҳад, ки аз гузаштаи таърих мавҷуд буд, вале то асри пеш аз ҳаждаҳум ба он таваҷҷуҳи бештар намедоданд. Аммо дертар баъзе кишварҳо хусусан Бритониё, ки дорои чашмаҳои шифобахши табиист, саривақт ба он таваҷҷуҳ кард ва заминаҳои хуберо барои истифода аз он мавриди амалкард қарор дод, то имрӯз натиҷабахш ба назар мерасанд. Дар ҳақиқат туризми дармонӣ ҳам сарватест, ки бояд аз он ба таври бояду шояд истифода кард, то заминаи хуби иқтисодӣ ва иҷтимоӣ барои мардуми кишвар ба вуҷуд ояд ва зиндагии гуворотар барояшон арзонӣ гардад. Ва ногуфта намонад, ки ҶДММ "Зайрон" чун чашмаи шифоии куҳӣ аз ҷониби мутахассиони соҳа қабул шуда, ба системаи хунгардӣ, мушакҳо, узвҳои ҳаракат ҷисм, касалиҳои пӯст, бемориҳо заҳролудшуда аз металҳо, бемориҳои флебит ва тромбофлебит ва дигар аъзои бадан таъсирбахш мебошад. Бо эҷоди имконот ва шароити бештари туристии дармонӣ ба мисли истифода аз равишҳои гиёҳдармонӣ, алафчойҳо, майдончаи варзишӣ, китобхонаи сайёҳӣ ва иртиботу бозорёбӣ, метавон ин минтақаро, ки дар наздикии Душанбешаҳр қарор дорад, ободу зеботар гардонд.Теппаву кӯҳҳои инҷо заминаи хубе мебошанд, дар рушд ва нумуи варзиши кӯҳнавардӣ ва таълимгоҳи ошиқони он.
Воқеан илова аз ин агар ҳар фарде ба чашми хирад назаре ба кишвари Тоҷикистон бияндозад, ошкоро мебинад, ки дар инҷо ҷойҳову осори нокашфшудаест, кашфу дарёфти онон заминаи хуби иқтисодиву тиҷоратӣ барои гардишгарон ва мардуми он хоҳад буд. Худи Душанбе бо навоҳии атрофаш ҷоест, ки онро теппаву дарраҳои зебоманзар ба монанди Варзобу Ромит, Теппаи Самарқанду Чашмаи Мағмурут ва ғайра иҳота кардаанд, ки аз марказҳои фароғативу туристии шаҳр маҳсуб ёфта, маконҳои ҷаззобу дилкаш барои меҳмонону мусофирон мебошанд. Барои ҳамин шаҳрдорӣ ва роҳбарони манотиқи мазкур лоиҳаҳои тавсиа ва тақвияти рушди деҳот ва туризмро ба назар гирифта, шароитсозии муносибу муосирро барои ин маконҳо ҳар чӣ зудтару оҷилтар фароҳам оваранд, то сокинону меҳмонони Душанбешаҳр аз он барҳравар шаванд.
Боиси ёдоварист, ки Тоҷистон дар санаи 9-ум сентябри соли 1991 истиқлилояти худро ба даст овард ва тавонист имрӯз яке аз амнтарин кишварҳои дунё гардад.Бо ноил шудани чунин ифтихорнома ва доштани фазои орому амн Тоҷикистон соли 2019-2021 чун соли рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ эълон кард, то сокинонаш ва мардуми ҷаҳонро аз табиати зебову обҳои мусаффо, расму оину тамаддунҳои бостонии худ, осори қадима ва фарҳангу ганҷинаҳои таърихиаш, муаррифӣ ва ошно намуда, ба машомашон бори дигар насими "буйи ҷуйи мулиёну ёди ёри меҳрубон"-ро расонад.
Кишвари мо аз тарафи шимол бо Узбакистон ва Қирғизистон, аз ҷануб ва ҷануб шарқ бо Афғонистон ва Хитой ҳамсарҳад мебошад. Мо дар минтақаи Осиёи Миёна ё ба истилоҳи дигар Мовароннаҳр ҷойгир буда, дорои таърихи куҳан ва маданият хос худ ҳастем, ки дар ҷаҳон шинохта, эътироф шудааст ва Душанбе пойтахти мамлакат аст, ки бо чандин кишварҳои дунё бародаршаҳр эълон гардидааст, ки заминаи хубест барои рушди бахши гардишгарии кишвар.
Мавриди зикр аст, ки Тоҷикистонро муқоиса бо дигар кишварҳои дунё бо доштани табиати ҷавону кашфношуда барои сайёҳҳони дохиливу хориҷӣ ба таври зайл метавон муаррифӣ ва шиносоӣ кард:
1. Кишваре, ки дар худ Помир "Боми Ҷаҳон", бо номи қуллаи Исмоили Сомонӣ (зиёда аз 7000м), дарраву теппа, қаторкуҳҳои ҷаззобу шутурмонандро ҷой додааст.
2. Ҷойгоҳ ва макони тамаддуну осори қадимаи дунё ба мисли Қалъаи Ҳисор, Ҳулбук, қалъаи Оббурдони куҳистони Масчоҳ ва шаҳри Саразми ноҳияи Панҷакент ё Панҷруд (таърихи 5500 сола), дар номгуи осори куҳани созмони ЮНЕСКО сабт гардида аст.
3. Бо мардуми ҳунарманду меҳмоннавоз, табиати софу беғубор, гиёҳҳои нодиру табобатӣ ва зиёфату пазироӣ бо оши палов, қурутобу шакароб, корабшурбову сиёҳалаф.
4. Бо гармчашмаҳҳои шифоии куҳии Бибифотимаи Бадахшон, Шоҳамбарии Ҳисор, Хоҷаобигарми Варзоб ва Обигарму Зумрат, ки обҳои табиашон пур аз файзу ганҷ буда, дар солимии ҷисмиву равонии аҳли башар манфиат мерасонанд.
5. Бо дарраҳои зебонманзари Ромиту Варзоб,Файзободу Ганҷобод, табобатгоҳу осоишгоҳҳои Исфараву Истаравшан, Хуҷанду Бадахшон ва Харангону Зайрон аз ганҷинаҳои дигари мебошанд, ки ба ҳар бемору гардишгар давоу истироҳат фароҳам меоваранд.
6. Бо оромгоҳу марқади пирони хирад ва васлгарони маърифат ва ошиқони ҳақиқат ба монанди Мирсайидалии Ҳамадонӣ (Кулоб), Мавлоно Яъқуби Чархӣ (Душанбе) Абуабдулло Рӯдакӣ (шаҳри Панҷруд), Абулайси Самарқандӣ (яке аз муридони мавлоно Яъқуби Чархӣ дар маҳаллаи Теппаи Самақандӣ), Ҷунунӣ (ҷамоати Роҳатӣ) ва Абумусои Ашъарӣ (куҳистони Масчоҳ) ва ғ.., ки зиёде мардуми дунё ошиқу дилбохтаи дидани онҳоянд, то аз машоми равони онон кайфияти маънавӣ дарёфт кунанд.
7. Бо бозору растаҳои қадимаи Панҷшанбеи Хуҷанд, Истравшану Панҷакент, чойхонаву биноҳо бо санъатҳои меъморӣ ва ҳунари кандакории устодони чирадасти исфарагиву истаравшаниву хуҷандӣ ва дигар аз осори қадимаи минтақаи Осиёи Миёнаанд, ки гардишгаронро бо намуду зебоиҳояшон мафтун мекунанд.
8. Бо Душанбеи ҷавонаш, ки дар синаи худ қасри Миллату Сомон, кохи Наврӯзу Боғи Рӯдакиву Айнӣ, бинои китобхонаи пурҳашамати китобшакли камназири дунё ва осорхонаи диданбону замонавӣ бо доштани дуввумин калонтарин муҷассамаи Буддо ҷой додааст, ки аз меҳмонаш хуб истиқбол ва пазироӣ намояд.
9. Бо атласи хуҷандӣ, куртаи чакани кулобӣ, ҷӯробу попӯшҳои бадахшонӣ, нонҳову фатиркулчаҳои хосси зарафшонӣ, қурутобу шакароб махсуси тоҷикӣ аз сарвату бойгарии Тоҷикистон мебошанд, ки мавриди таваҷҷуҳи гардишгарони дохиливу хориҷӣ гардиданд.
10. Бо гузаргоҳи қадимаи Шоҳроҳи Абрешим, дарёҳову обҳои тозаву мусаффо, чашмаҳову обшорҳои муалло ва қаторкуҳҳои ҷаззоби куҳнавардӣ аз ғановатҳои кишваранд, ки имрӯз бештари гардишгарони сайёрарро барои боздид ҷазбу ҷалб карда исдодааст.
11. Бо доштани рафтуомади хуби ҳамсоягӣ ва эҷоди равобити ҳасана ҳамчун анъанаи қадима миллати тоҷик зери шиори "Дӯстиро ҷустуҷу дорем мо"...
Хулоса Тоҷикистони навин бо фарҳангу русуми бостонӣ, бо геокомплексҳои гуногуни табии, захираҳои рекреатсониву сайёҳӣ ва мардуми меҳмоннавозу ҳунармандаш дар бештари мамолики дунё шинохт пайдо кардааст ва бо истифода аз стратегияи сиёсати "дарҳои боз", тавваҷуҳ ба рушди деҳот, ҳунарҳои мардумӣ ва сайёҳӣ ва эҷоди мубодилаи таҷориби якдигар алалхусус бо шаҳрҳои дунё, ки бо Душанбе, Хуҷанду Кӯлоб ва Бохтар бародаршаҳранд, тавонист соҳаи туризмро рушд дода, фарҳанги сайёҳат ва дипломатияи мардумиашро тақвият дода, ҷанбаҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва илмии худро боз хубтару беҳтар сохт.
Раҳмонов Мирсаид,
ходими илмии Шуъбаи Осиёи Ҷанубу Шарқии
Инсититути Омӯзиши масъалаҳои давлатҳои Осиё ва Аврупои
АИ ҶТ

МАҶЛИСИ УМУМӢ

      Имрӯз (10.01.2019) дар толори Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон Маҷлиси умумии солона баргузор шуд, ки дар он аъзои пайваста ва вобастаи АИ ҶТ, директорон, муовинон ва ходимони илмии Институтҳо ва муассисаҳои илмии зертобеи АИ ҶТ иштирок намуданд.

3.0.jpg - 156.51 KB
      Оид ба натиҷаҳои асосии фаъолияти илмӣ ва илмию ташкилии АИ ҶТ дар соли 2019 ва вазифаҳо дар соли 2020 президенти Академияи илмҳои ҶТ, академик Фарҳод Раҳимӣ маърӯза кард.Зимни суханронии бардавом номбурда паҳлуҳои асоситарини фаъолияти илмии муассисаҳои илмиро баррасӣ намуда, рисолати олимонро дар таблиғи ҷаҳонбинии илмӣ дид ва дар иртибот бо дастурҳое, ки аз Паёми сарвари давлат ба Маҷлиси Олии кишвар ҷиҳати бознигарӣ шудани низом дар Академияи илмҳои ҶТ таваққуф намуда, ба хулосае омад, ки таваҷҷуҳи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба рушди илми тоҷик бамаврид мебошад ва ба хотири пешрафти иқтисодию иҷтимоии давлат баррасӣ мешаванд.

3.1.jpg - 233.61 KB
Сипас, аъзои Раёсати АИ ҶТ маърӯзаро мавриди муҳокима қарор дода, ҳангоми баррасии он қарори дахлдор қабул намуданд.
Дар ҷаласаи солона дипломҳо ва ҷоизаҳои АИ ҶТ ба олимони ҷавон ва ифтихорномаҳо ба кормандони илмии муассисаҳои илмии АИ ҶТ супорида шуд.

3.2.jpg - 135.70 KB

3.3.jpg - 135.66 KB