joomla
free templates joomla

БАДАХШОН ҶУЗВИ ҶУДОНОПАЗИРИ МЕҲАН БОҚӢ МЕМОНАД

Машраби АБДУЛЛОҲ,
рӯзноманигор
   Субҳи имрӯз зимни воридгардӣ ба бинои раёсати Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон теъдоди муайяни ходимони илмиро дар назди ҳуҷраи кориям дидам, ки ба таври гуногун нисбат ба бетартибиҳои рӯхдодаи шаҳри Хорӯғ вокуниш нишон медоданд ва бархе аз онҳо дар таҷҳизот он вокунишҳоро тақдимам намуданд то камина он аксуламалҳоро дар сомонаи АМИТ ҷой диҳам. Аз як тараф хушам омад, ки ағлаб ҳаммеҳанон суботи кишварро ягона роҳи ба кор пардохтан ва таъмини рушди манотиқ медонанд, аз ҷониби дигар, нохушнуд аз ин ҳастам, ки сокинони минтақае аз манотиқро тоҷикони хориҷ аз кишвар, ки ба зархаридӣ номовар шудаанд, суиистифода карданд.
   Ин ҷо воқеае, ки дар санаи 2019 дар таваққуфгоҳи муваққатии КДАМ мушоҳида намудам, ёдам омад. Худи ҳамон сол Алӣ Муҳаммад Шерзамонов, бародари Алим Шерзамоновро ҷиҳати иштиғол доштанаш ба терроризм маҳкум намуданд, аммо номбурда зимни мулоқот рӯирост гуфт, ки онҳо теъдоди 400 нафар дар шаҳри Қуми Ҷумҳурии Исломии Эрон бобати ғасби ҳокимияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон омодагӣ мебинанд ва онҳоро ҳар моҳе раиси Паймони миллӣ олиҷаноб Муҳиддин Кабирӣ аёдат менамудааст. Акнун мутаваҷҷеҳ бошед, ки чаро мо иқдоми дастгирӣ аз афроде мекунем, ки аз мақомоти ҳифзи ҳуқуқ дилозурда шудаву бинобар содир кардани ҷиноят аз он ҷо ронда шудаанд? Магар ҳастанд миллатҳое, ки дунболи афроди ҷиноятпеша ва тоҷирони маводи мухаддир рафтаанд? Магар дидаед тазоҳуротро, ки ширкаткунандагонаш бо роҳи фиребу найранг гирди ҳам омада, ҷуз озод кардани Чоршанбӣ Чоршанбиев дигар дархост надошта бошанд?
   Пас намояндагони ҳар минтақа аз манотиқи кишвар бо он ки ҳаммаҳали хешро аз вазифа сабукдӯш кунанд, бояд гирдиҳамоӣ барпо намоянд? Ё худ кадом тоҷик дар таърих ҷиҳати баррасии минтақае аз манотиқ пардохтааст ва ку қаҳрамоне, ки дунболи маҳали иқомат осор офаридааст?
    Барои посух ҷустан ба суолоти матраҳ мебояд авзоъ ва аҳволи сокинони дилхоҳ минтақаро баррасӣ кунем. Агар корхонаҳо набошанд ва роҳҳои ҷалби ҷавонон ба кор сурат нагирад, рӯоварии онҳо ба маводи мадҳушкунанда ногузир аст ва шахсан инҷониб ҳар гуна зӯргӯӣ ва зӯровариро терроризм медонам. Дар садаи XXI барои зӯроварону зӯргӯён ҷой намондааст, аммо тоҷикони кӯҳистон дар ҳамин давраи рушд низ дар бештар маворид барои бо роҳи зӯрӣ баррасӣ кардани масъала омодагӣ мебинанд, дар ҳоле ки олами ҷиноии кишварҳои тавсеаёфта дар истиқлолу истикмоли хеш мекӯшанд ва ормонҳояшон миллӣ аст, на минтақавӣ, аммо дар кишвари мо дар замони соҳибистиқлолӣ афроде рӯйи нуфуз сайқал диданд, ки аз миллату давлат ва ҳувияти миллӣ барканоранд. Солҳои 90-ум аксар гурӯҳҳои ҷиноӣ шуруъ аз дуздон миллатгаро буданд ва ҷаҳонбинии сиёсии онҳо аз ҳазорон академик болотар буд. Бинобар ин, ҷои таассуф аст, ки бархе аз ҳаммеҳанон бо вуҷуди маълумотнокӣ пайрави касоне ҳастанд, ки бинобар ғафлат ва нохудогоҳӣ таҳмилҳои Алим Шерзамонро пазируфтаанд, аммо қудрат қудрат боқӣ мемонад ва нашояд бо қудрат даст ба гиребон шуд. Онҳое, ки тасмим гирифтанд дар низоми сиёсӣ тавассути тазоҳурот тағйирот ворид кунанд, бехабаре беш нестанд ва нашояд ки ононро истиқбол намуд ва гузашта аз он, афроди ҷиноятпешаро муҳтарам дошту иқдомашонро пайравӣ кард.

Мо ба қадри якдигар ва ороми расем бояд !?

 

 

 

       Возможно, это изображение 1 человек, стоит и на открытом воздухе
    Инсон ба ҳар зарра хоку ҳар қaтpa оби Baтан ончунон дил мебандад, ки бе он наметавонад хушбахту бахтиёр бошад. Ҳиссиёти ватандӯстӣ ин худ садоқат ба Ватан, саъю кӯшиши ба нафъи вай хизмат кардан мебошад. Маънии калимаи Ватан дар ашъори шоирон мавқеи хоса дорад. Ҳаким Фирдавсӣ дар «Шоҳнома»-и безаволи худ, ки саршори идеяи ватандӯстӣ ва адолатхоҳи ҳифзи Ватанро аз баҳои ҷон болотар гузошта гуфтааст:
Ҳама cap ба cap тан ба куштан диҳем,
Аз он беҳ, ки кишвар ба душман диҳем.
    Ҳануз дар замони қадим мутаффакирон ва ҷомеашиносонд мегуфтанд, ки “Хоҳи ки озод боши ғуломи қонун бош”. Зеро оромии ҷомеа ва суботи он аз волоияти қонун дарак медиҳад.
       Бояд таъкид намуд ки тавассути шабакаҳои телевизионӣ ва иҷтимоӣ аз вазъи Бадахшони куҳӣ хабардор мешавем, ки бархе аз нафарони ноогоҳ он ҷинояткороне, ки худ эътироф намудаанд, ки онҳо гунаҳгоранду аз пушти онҳо набояд эътирозҳо кард дар Бадахшон ва берун аз он нооромиҳо ва гирдаҳамоиҳо ташкил кардаанд. 17-18 майи соли 2022, аъзои гурӯҳи муташаккили ҷиноятии ноҳияи Рӯшон дар ҳайати 200 нафар шоҳроҳи байналмилалии Душанбе-Хоруғ-Кулмаро дар 3 нуқта баста, ҳаракати тамоми намуди воситаҳои нақлиётро маҳдуд карданд.
       Онҳо таҳти роҳбарӣ ва сарпарастии аъзои дар ҷустуҷӯи расмӣ қарордоштаи ташкилоти экстремистӣ-террористӣ Алим Шерзамонов ва ҳаммаслакони ҷиноятии ӯ Холбаш Холбашев, Улфатхоним Мамадшоева бо мақсади халалдор намудани амнияти давлатӣ, зарба задан ба пояҳои сохти конститутсионӣ, монеа шудан ба фаъолияти мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, ба таҳлука андохтани аҳолӣ бо силоҳу аслиҳаи ҷангӣ мусаллаҳ гардиданд.
        Гурӯҳи дуюм таҳти роҳбарии саркардагони гурӯҳи муташаккили ҷиноятию террористӣ Ёдгор Ғуломҳайдаров, Қулмаҳмад Палаев ва Паҳлавон Шералиев дар мавзеи Вамардара, ки аз маркази ноҳияи Рӯшон дар баландии 350-400 метр ҷойгир аст, 6 мавқеи ҷангӣ ташкил намуданд.
        Аъзои гурӯҳҳои муташаккили ҷиноятӣ аз мавқеъҳои ҷангӣ бинои шуъбаи Вазорати корҳои дохилӣ, пости мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, иншооти маъмурии сохторҳои давлатӣ ва шоҳроҳи асосиро мавриди ҳадафи ҳамла қарор дода, вазифадор шуда буданд, ки бо истифода аз Гранатамёти РПГ 7В, Пулемёти Калашников, Автомати Калашников ва норинҷакҳои ҷангӣ ба қатораи автомашинаҳои хизматчиёни низомӣ ҳуҷуми мусаллаҳона анҷом диҳанд.
         Рӯзи 18 майи соли ҷорӣ гурӯҳҳои мусаллаҳи террористӣ бо истифода аз силоҳу лавозимоти ҷангӣ, маводи тарканда ба колоннаи автомашинаҳои хизматчиёни воҳиди таъйиноти махсуси зиддитеррористии КДАМ ҶТ ҳамлаи мусаллаҳона намуданд, ки бар асари он 1 афсар ба ҳалокат расида, 13 хизматчии ҳарбӣ ҷароҳати вазнин бардоштанд. Аъзои гурӯҳҳои муташаккили ҷиноятиву террористии ноҳияи Рӯшон муддати 6 моҳи охир дар ҳудуди ноҳия ба қонуншиканӣ, халалдор намудани тартиботи ҷамъиятӣ ва ба тарсу таҳлука андохтани сокинони осоишта даст доштанд. Аз ҷониби онҳо постҳои ғайриқонунӣ ташкил шуда, воситаҳои нақлиёти давлатию хусусӣ ва мусофирони онҳо мавриди таҳқир қарор мегирифтанд.
        Амали ин гуруҳи террористи хавфнок буда ҳар лаҳза чунин омилҳо метавонад бар амнияти милли ва якпорчагии кишвари азизамон хатар ворид созад. Зеро дар ҷаҳони дар ҳолате қарор дорад, ки дилхоҳ омил метавонад боиси сар задани нофаҳмоиҳо дар байни ҷомеа гардида амнияту суботро халалдор намуда, харобиҳои зиёдеро ба бор оварад. Барои мисол дар минтақаи Осиёи Марказӣ мо шоҳиди ҳодисаҳои Қазоқистон, дар минтақа бошад низоъҳои Афғонистон ва Укранинаро мушоҳида карда шоҳиди харобиҳову бенизомӣ, муҳоҷир шудани оммаи халқ, вайрону валангор гардидани шаҳрҳо, сатҳи пасти иқтисодиву иқтимои гардидем. Чаро бархе аз ноогоҳон аз дидаву дониста ин ҷинояткоронро дастгири мекунан ва ё пуштибони аз ин гуна ашхос мекунанд, ё хостгори ноором сохтани вазъият дар минтақа ҳастанд. Мутаассифона ин нафарон ва ҷинояткорон намехоҳанд ки дар минтақа вазият ором бошад, агар мушоҳида намоем ин гуна шахсон танҳо ҳамон нафарронеро дидан нахоҳанд, ки онҳо масъули таъмини амният ва сулҳу субот дар минтақаанд. Кормандони мақомоти қудрати шабу руз дар пайи оромии вазъияти минтақаанд, чаро ҳамаи инро бархе аз гуруҳҳо ва нафарони манфиатхоҳ дидан наметавонанду нисбати эшон ҳар гуна амалҳоро раво мебинанд? Ва ё ин ашхос хостгори вайрон сохтани сохти конститутсионианд? Мо ҷанги таҳмилии шаҳрвандиро аз сар гузаронидем ва то кунун аз пайомадҳои он ранҷ мебарем. Дигарбора намехоҳем ҳеҷ вақт чунин рузро ба сари миллату давлати мо биоваранд. Зеро он дастовардҳо, ки имрӯз кишвари мо дорад қариб ки дар минтақа мисл надорад. Ҳамаи он ҳадафҳо, ки давлат дар назди худ гузоштааст бо маврид ба он расида истодааем. Ҳамаи ин дар натиҷаи сулҳу субот ва ягонагӣ, хизматҳои шабонарузии халқу миллати тоҷик ба амал омадааст ва бояд онро ҳамчун гаҳвараки чашм ҳифз намуд. Ҳар як амале ки дар ин минтақа руй дод аз руйи қонун ва доираи он гунаҳгорон ба ҷавобгари кашида мешаванд. Масали пурҳиммати тоҷикие ҳаст ки чунин аст “ҳақ ба ҳақдор мерасад”. Зеро вазъияти минтақа бо назардошти ҳодисаҳои кунунихело ноором буда гуруҳҳои хоину манфиатхоҳ омодаанд ба ҳар василае нооромиро дар дилхоҳ кишвари минтақа ба вуҷуд оранда манфиатҳои худро пиёда созанд.
 
Ниёзов Ё – ходими илмии Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон

 

 

 

Вокуниш ба воқеаҳои рӯзҳои охири Помир

          Воқеаҳое, ки аз санаи 17 май то ин ҷониб баъзе ноҳияҳои ВМКБ-ро фарогиранд, воқеан ҳам кули мардуми Тоҷикистон, аз ҷумла кормандони Академияи миллии илмҳои Тоҷикистонро нигарон кардаанд. Зеро воқеаҳои мазкур, ки ба ақидаи мо, шояд бо дастуру маблаѓгузориҳои неруҳои беруна роҳандозӣ шуда, ҳадафи ҷудоиандозиро дар ҷомеаи Тоҷикистон пайгирӣ менамоянд, сулҳу суббот ва ваҳдати миллии моро халалдор намуда, боиси бори дигар тира гардидани фазои орому беолоиши ҷомеаи тоҷикон мегарданд.

          Бояд таъкид кард, ки аз хотираи мардуми тоҷик рӯзҳои мудҳишу даҳшатбори солҳои 90-уми асри ХХ ҳанӯз ҳам зудуду нашудааст. Ҷомеаи Тоҷикистон оқибатҳои вазнини ҷанги таҳмилии бародаркушро, ки дар натиҷаи он ҳазорҳо нафар тоҷикон ва тоҷикистониён қурбон ва ҳазорҳо нафари дигар бехонумон шуда, хазинаи давлат касоду миллати тоҷик парешон гардида буд, бо талошу пайгириҳои босубот бартараф намуда, тайи ду даҳсолаи охир дар фазои ороми кишвар зиндагӣ ва баҳри ободии Ватан, инчунин таҳкими истиқлолият, ки беҳтарин неъмат ва гаронмоятарин арзиш барои ҳар давлату миллат буда, омили аслии рушду тараққӣ ва заминасозӣ ҳузур дар арсаи ҷаҳонӣ маҳсуб меёбад, пайваста талош меварзад. Албатта, мушкилиҳо ҳанӯз ҳам бисёранд ва ягона роҳи ҳалли ин мушкилиҳо ваҳдат ва ягонагии мардуми тоҷик аст. Танҳо дар сурати ваҳдату иттиҳод будан, мо метавонем ин мушкилотро низ бартараф намуда, барои худ ва ояндагони худ зиндагии шоиста муҳайё намоем.
          Мо итминон дорем, ки халқи сарбаланду фарҳангсолори Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон фирефтаи мудаиёну тарѓибгарон ва дасисабозони берунию дохилӣ нагардида, аз пайи тафриқаандозону ҷудоиандозон нарафта, ваҳдату якпорчагии кишварро нигоҳ медоранд ва дар атрофи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон муттаҳид гардида, баҳри якпорчагии кишвар ва ваҳдату ягонагии миллат кӯшиш хоҳанд кард.
 
 
Сатторӣ Н.,
ходими илмии
Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон
 
 

 

 

 

Оромӣ - гарави осоиштагии мардум аст

 

 

 

        17-18 майи соли 2022 аъзои гурӯҳи муташаккили ҷиноятӣ бо мақсади халалдор сохтани вазъияти сиёсӣ-ҷамъиятӣ роҳеро, ки маркази кишвар - шаҳри Душанберо бо маркази ВМКБ мепайвандад, беасос ва ғайриқонунӣ бастанд. Ин амали гуруӯҳи ҷинояткор хатар ба оромиву осоиштагӣ дар Тоҷикистон аст.
       Онҳое, ки бо дастгирии ташкилоти байналмилалии террористӣ силоҳу лавозимоти ҷангиро берун аз ҳудуди ҷумҳурӣ дастрас карда, барои анҷом додани амалҳои террористӣ ва дигар шаклҳои иғвоангезӣ шаҳрвандони хориҷиро ҷалб намуданд, аллакай ҷинояткор маҳсуб мешаванд,, зеро ин амали онҳо мухолифи қонунҳои амалкунандаи Тоҷикистон мебошанд.
      Ин кирдори нангини гуруҳи ҷинояткор боиси нооромӣ дар Тоҷикистон гашта, шаҳрвандони бегуноҳ нобуд шуданд ва ё зарари моддиву ҷисмонӣ диданд.
       Мардуми Тоҷикистон, бахусус аҳоли Бадахшон хуб медонанд, ки дар ибтидои истиқлолияти кишвар чунин гуруҳҳои манфиатхоҳ ватани моро ба вартаи ҷанги шаҳрвандӣ кашиданд, дар натиҷа ҷумҳурии тозаистиқлол зарари гушношуниди моддиву маънавӣ дида, оқибатҳои он то имрӯз эҳсос мешаванд.
        Вилояти Мухтори Куҳистони Бадахшон қисмати таркибии Тоҷикистон буда, аз соли 1925 инҷониб пайванди Тоҷикистон аст ва беҳтарин давраи рушду нумӯи Бадахшон маҳз ба ҳамин давра рост меояд. Дар замони истиқлолият Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон, мисли дигар манотиқи кишвар, симои худро ба куллӣ таъғир дод. Даҳҳо мактабу муассисаҳои фарҳангиву маишӣ сохта ба истифода дода шуданд. Роҳҳои нави замонавӣ бунёд шуда, Тоҷикистон бо Ҷумҳурии Халқии Хитой тавассути роҳи автомобилгард пайваст шуд, ки пеш аз ҳама, ба иқтисодиёти Бадахшон манфиати зиёд меорад. Имрӯз мардуми ВМКБ пурра аз нерӯи барқ таъминанд. Дастовардҳо дар дигар соҳаҳо низ назаррасанд. Ин ҳама комёбиҳо, албатта, дар шароити сулҳу оромии кишвар ба даст омадаанд.
         Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба рушду нумӯи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон таваҷҷуҳи хоса доранд, ва, беҳуда нест, ки онро “дарвозаи тиллоии Тоҷикистон” номиданд. Пешвои миллат ҳангоми ҳар як сафари хеш ба Бадахшон ба сохтмони чандид иншооти нав оғоз мебахшанд, ки исботи гуфтаҳои болост.
         Онҳое, ки таҳти роҳбарии хоҷагони хориҷии хеш амал мекунанд, на манфиати мардуми Бадахшон, балки манфиатҳои ғаразноки худро пайгирӣ мекунанд. Онҳо, ки аз хоҷагони хеш маблағҳои ҳангуфт мегиранд, бо роҳи ноором кардани вазъияти кишвар , ба хоҷагони худ содиқ буданашонро нишон медиҳанд, манфиати халқ барои онҳо бегона аст.
         Бинобар ин, ҳар як шаҳрванде, ки ободиву осудагии ватани худро мехоҳад, набояд ба ақидаҳои вайронкоронаи гуруӯҳҳои ҷиноятӣ дода шавад, балки бар зидди ҳама гуна зуҳуроти ҷудоиандоз мубориза барад.
        Мо аз мардуми сулҳдӯсти Бадахшон хоҳиш менамоем, ки ба даъватҳои ғаразноки гурӯҳҳои ҷиноятӣ дода нашаванд ва талаботи қонунҳои амалкунандаро риоя кунанд.
А. Ғафуров,
номзади илмҳои таърих, дотсент,
сарходими илмии Академияи миллии
илмҳои Тоҷикистон

 

 

 

ОИД БА ВАЗЪИ БАДАХШОН

 

Возможно, это изображение 1 человек
       Дар ин рӯзҳо вазъияти ноороме, ки дар атрофи шаҳри Хоруғ ва ноҳияи Рӯшони вилояти Бадахшон ҳукмфармост, ҳеҷ яки мо, шаҳрвандони кишварро ором намегузорад, зеро мо ҳама ҳамеша ҷонибдори ҳифзи истиқлолияти давлатӣ, ягонагии сарзамин, манфиатҳои миллӣ, сохтору низоми мавҷудаи сиёсиву иҷтимоӣ, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва монанди ин арзишҳое ҳастем, ки дар натиҷаи мубориза ва заҳматҳои сангине ба даст оварда, ҳоло соҳиби давлати соҳибстиқлол, ягона, ҳуқуқбунёд ва озоду демократӣ шудаем. Дар давлати демократӣ меъёри ҳамаи арзишҳо аввалан инсон аст, бинобар ин ҳар амале, ки аз ҷониби давлат иҷро мешавад, барои амният, рушди зиндагӣ ва хушбахтии халқ хидмат мекунад. Аз ин рӯ, воқеаҳое, ки рӯзҳои охир дар Хоруғу Рӯшони Бадахшон рух медиҳанд ва аксуламали давлат ба онҳо танҳо ҳамчун таъмини оромӣ, амният ва аз фишору таҳдид озод кардани мардум маънидод карда мешаванд, ки дар асл бе ҳеҷ шакку шубҳа ҳамин тавр ҳам ҳастанд, зеро дар ҳамаи даврони мавҷудияти давлати соҳибистиқлоли тоҷик мардуми Бадахшон аз қисмати фаъоли бунёдкорон ва мустаҳкамкунандагони пояҳои ҳамин давлат буданду ҳастанд ва ҳамчунин муносибати Давлати Тоҷикистон ҳам ба онҳо ҳамеша ҳамин гуна буду ҳамин гуна мемонад. Он гурӯҳи хурде, ки танҳо барои манфиатҳои шахсиву ғаразнок ва барои мардуми Бадахшон хатарноки худ, мехоҳанд дар байни мардум ва давлат рахна ворид кунанд, ҳаргиз манфиати мардуми маҳал ва давлати тоҷикро дар назар надоранд. Ҳар касе чашми бино дораду адлу инсоф мебинад ва мефаҳмад, ки дар як муддати кӯтоҳи таърихӣ давлати нави тоҷик барои пешрафти зиндагии мардуми Бадахшон ва ободии он чӣ қадар кор кард, барои онро дидан танҳо чашмро кушодану ба он сӯи дарё нигаристан кофист, ки фарқи аз замин то осмон дида шавад. Пас, оё намесазад, ки шукри ин дастовардҳо кунему барои таҳкиму тақвияти онҳо бикӯшем, ки дар воқеъ ҳам мардуми хирадманд, одил ва баинсофи Бадахшон дар ҳамин мавқеъ ҳастанд, аммо гурӯҳи хурде бо таҳдиду фишори ҳамешагӣ онҳоро намегузоранд, ки аз ҳамин роҳи интихобкардаашон пеш бираванд, аммо то кай?! То кай давлат ба амалҳои зиддидавлатӣ ва нофармониву харобкории онҳо муросо мекунад, то кай мемонад, ки ин гурӯҳҳо ба мардум фишор оварда, онҳоро дар ҳаросу таҳдид қарор диҳанд. Давлат барои он аст, ки аз табааи худ ҳимоят кунад, барои онҳо муҳити зиндагии амн, осоишта ва аз ҷиҳати моддӣ таъминро фаро оварад ва албатта, мардум ҳам дар навбати худ дар фаъолияташон марому мақсади давлатмеҳвариро бояд пеша кунанд, яъне дар ҳама ҳолат манфиати давлатро, ки манфиати онҳоро низ дар назар дорад, дар ҷойи аввал бигузоранд. Дар ин роҳ аз маҳалпарастӣ, хешу таборчигӣ, қавмгароӣ бояд гузашт, зеро манфиати ҳақиқӣ ва асили онҳо ҳам дар ниҳояти кор ба манфиати давлат бармехӯрад ва агар онҳо бар зидди манфиати давлат ҳастанд, дар охир яқинан бар зарари онҳо анҷом хоҳад ёфт, зеро амали онҳо муваққативу бадоқибат аст.
       Мардуми Бадахшон аз аз ҷиҳати сиёсиву маънавиву ахлоқӣ бедортарину ҳушмандтарин мардуми кишвар ҳастанд, онҳо хуб дарк мекунанд, ки ҳар яки мо назари давлатмеҳвар бояд дошта бошем, зеро давлат асли ҳастии моро таъмин менамояд ва хатаре ба амнияти давлат ворид кардан теша бар решаи ҳастӣ ва амнияти худамон задан аст, ки ҳаргиз кори хирадмандонае нест. Ба ҳамаи мо ва ҳамчунин ба мардуми Бадахшон лаҳзае таърихи на чандон дур, ҳатто ҳамон асри Х1Х-ро ба ёд овардан кофист, ки давлати ягона надоштему пора-пора будем ва чӣ фоҷеаҳои гӯшношунидро аз сар гузаронидем, ҳамаи ин чизҳо дар таърихҳо сабт шудаанд, онҳоро набояд фаромӯш кард, то ба қадри давлати ягона ва мутамарказу соҳибистиқлоли имрӯзаамон бирасем. Таҷрибаи таърих нишон медиҳад, ҳамон мардум ва миллате муваффақонаву хушбахтона зистаанд, ки давлати ягона сохтаву дар атрофи он муттаҳид будаанд, зеро бе мавҷудияти давлати устувору поянда хушбахтии мардум муяссар намешавад ва аз ин рӯ, мо итминони комил дорем, ки мардуми Бадахшон бо дарки масъулияти хушбахтии ҳамагонии мардум ҳаргиз ба ташвиқу тарғиби гурӯҳҳои хурди манфиатҷӯи ифротӣ дода нахоҳанд шуд ва ҳамчун соҳибватани масъули амнияту ободии Тоҷикистони азиз амал хоҳанд кард.
Бо салому эҳтиром, Аскар Ҳаким,
Доктори илми филология,
сарходими илмии Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон.